Կան մարդիկ, որոնք անամոթությունը շփոթում են ազատամտության, իսկ հաճախ` նաև համարձակության հետ: Հասարակության, առավել ևս` պետության համար վտանգավոր են հատկապես նրանք, ովքեր երկիր են ղեկավարում հենց այդ թյուրըմբռնմամբ...
Հետաքրքիր է, որ մեր հարևանությամբ կատարվող այս խառը իրավիճակում մարդիկ գալիս, զարմացած ասում են, թե մեր քաղաքական ղեկավարությունը նարդի է խաղում կամ ուրախ ավտոբուս քշում...
Ինչ էլ որ մտածած լինեն՝ իրենց դեմ աշխատեց, որովհետև, ի տարբերություն նրանց, ովքեր նոր են հասկացել, որ պետք է կարդալ, բազմաթիվ մարդիկ վաղուց կարդում են ու գիտեն ճշմարտությունը...
Ամենավատն այն է, որ ձեզ արդեն չեն էլ քննադատում, որովհետև ձեզնից լավի ակնկալիք վաղուց չկա: Նշանակում է, որ ձեզ արդեն դատապարտել են, ձեր հեռացումի (խաղաղ կամ` ոչ խաղաղ) թայմերը միացված է...
Անասելի մեծ ցավ եմ ապրում Ռուբեն Վարդանյանի համար։
ՈՒ ինձ համար այդպես էլ օդում մնում են անպատասխան հարցեր՝
Ինչու՞ գնաց այդ քայլին, ինչի՞ն էր պետք, ի՞նչ արեց ի վերջո, ինչի՞ հասավ...
Նայելով վերջին օրերին Ադրբեջանում տեղի ունեցող գործընթացներին ու հատկապես հետևելով առաջ եկած խնդիրներին Ադրբեջանի իշխանությունների արձագանքին, ևս մեկ անգամ վերահաստատվում է այն, ինչ հայտնի է մասնագետներիս։ Բանաձևեմ դա այսպես. ի դեմս ժամանակակից Ադրբեջանի՝ գործ ունենք մի կողմից բավական արդյունավետ աշխատող և կայուն բռնապետական համակարգի հետ, իսկ մյուս կողմից էլ՝ խիստ ճգնաժամային, խոցելի ու բազմաթիվ հարցերում ինքնուրույն գործելու հնարավորություններից զուրկ պետական համակարգի հետ...